
Ο παγκόσμιος κορεσμός αποταμιεύσεων και ο... επενδυτικός λοιμός. Ο
Martin Wolf προειδοποιεί για τον κίνδυνο χρόνιας στασιμότητας. Η
καταστροφική κουλτούρα των μπόνους και η επιτακτική ανάγκη για στροφή σε
παραγωγικές επενδύσεις.
Ο Larry Summers έκοψε τη φόρα στους λίγους εναπομείναντες αισιόδοξους.
Μιλώντας στο πλαίσιο του ετήσιου συνεδρίου έρευνας του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου,
ο πρώην υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ δήλωσε ότι δεν υπάρχει εύκολη
επιστροφή στα προ κρίσης επίπεδα για τις οικονομίες υψηλού εισοδήματος.
Περιέγραψε ένα ανησυχητικό μέλλον, με παρατεταμένη αδύναμη ζήτηση και
βραδεία οικονομική ανάπτυξη.
Ο κ. Summers δεν είναι ο μόνος που αναφέρεται στην πιθανότητα
«χρόνιας στασιμότητας».
Από τότε που ξεκίνησε η κρίση αρκετοί αναλυτές έχουν εξετάσει το
ενδεχόμενο μιας χαμένης δεκαετίας, όπως ακριβώς συνέβη στην Ιαπωνία. Ο
τρόπος, όμως, με τον οποίο το παρουσίασε ο Summers ήταν εντυπωσιακός.
Γιατί να τον πιστέψουμε; Ας δείξουμε τρία σχετικά στοιχεία των δυτικών οικονομιών:
Πρώτον,
η ανάκαμψη από τη χρηματοοικονομική κρίση του 2007-08 ήταν πολύ αργή.
Το τρίτο τρίμηνο, η αμερικανική οικονομία είχε αναπτυχθεί κατά μόλις
5,5% από τα προ κρίσης υψηλά, δηλαδή μέσα σε μία πενταετία.
Το πραγματικό ΑΕΠ των ΗΠΑ εξακολουθεί να μειώνεται,
συγκριτικά με την τάση πριν από την κρίση. Επιπλέον, αυτή η αδυναμία
παρατείνεται παρά την υπερβολικά επεκτατική νομισματική πολιτική που
ακολουθείται.
Δεύτερον, η σημερινή κρίση πλήττει οικονομίες που είχαν καταγράψει
ταχεία αύξηση μόχλευσης,
ειδικότερα στον χρηματοοικονομικό κλάδο και στα νοικοκυριά, σε
συνδυασμό με άλμα στις τιμές των κατοικιών προ κρίσης. Αυτός είναι ο
ορισμός μιας οικονομίας-«φούσκα». Πολλές κυβερνήσεις, κυρίως στις ΗΠΑ
και στη Βρετανία, ακολούθησαν παράλληλα επεκτατική δημοσιονομική
πολιτική. Παρ' όλα αυτά, κανένα από τα ορατά συμπτώματα των υπερβολών
-όπως ταχεία οικονομική ανάπτυξη ή πληθωρισμός- δεν παρατηρήθηκε στις
ΗΠΑ ή στη Βρετανία προτού ξεσπάσει η κρίση.